Zmarł Jerzy Dynia (1935 – 2020)

Jerzy DyniaZmarł wielki artysta, społecznik, patriota, człowiek i twórca kultury zasłużony dla miasta Rzeszowa i folkloru polskiego.

Coraz mniej mamy twórców i miłośników folkloru. To była jedna z ostatnich ikon. która odeszła, ale o której trzeba pamiętać. Urodził się 2 lipca 1935 roku na kresach wschodnich – w Stanisławowie /obecnie – Ukraina -/ w rodzinie nauczycielskiej. Zamieć wojenna stamtąd wygnała całą rodzinę, dając inne strony rodzinne. Była to Przybyszówka – wieś, wówczas, w gminie Świlcza, gdzie ojciec Zmarłego, Andrzej Dynia był kierownikiem, matka nauczycielką w ówczesnej Szkole Powszechnej. To dzięki zaangażowaniu m.in. dyr. Dyni w latach 60-tych ub. wieku w ramach akcji „1000 szkół na Tysiąclecie” została wybudowana nowa szkoła, służąca aż do lat transformacji ustrojowej w naszym kraju. Jerzy Dynia był absolwentem II Liceum Ogólnokształcącego w Rzeszowie, Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej II st. w Rzeszowie oraz Wydziału Pedagogiki Instrumentalnej Akademii Muzycznej w Krakowie. Po ukończeniu krakowskiej Akademii Muzycznej związał się z Rzeszowem i poświęcił dziennikarstwu. W drugiej połowie lat 80. był dyrektorem naczelnym Państwowej Filharmonii im. Artura Malawskiego w Rzeszowie. Przez 17 lat Jerzy Dynia pracował jako redaktor muzyczny Polskiego Radia w Rzeszowie, a w 1989 roku dołączył do oddziału TVP w Rzeszowie. Tam realizował m.in. program “Spotkanie z folklorem”, w którym prezentował regionalnych muzyków ludowych. Był też autorem telewizyjnych magazynów kulturalnych, programów o festiwalach muzycznych i koncertach symfonicznych w Rzeszowie i w regionie. Przez 4 lata (od roku akademickiego 2008/2009) Jerzy Dynia był wykładowcą polskiego folkloru muzycznego na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu, filii Krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Był wykładowcą na studiach podyplomowych w zakresie polskich tańców ludowych na Uniwersytecie Rzeszowskim oraz na Studium Choreograficznym dla polonijnych instruktorów tańca, który organizowało stowarzyszenie„ Wspólnota Polska”.

Był człowiekiem o szerokich zainteresowaniach.
Przez kilkanaście lat był liderem rozrywkowego zespołu muzycznego. Prowadził również klasę saksofonu w rzeszowskiej PSM. W 1977 roku zafascynowało go dziennikarstwo. Przez 17 lat był redaktorem muzycznym Rozgłośni Polskiego Radia w Rzeszowie, z czego, przez ostatnie 4 lata pracy w tej placówce, szefem redakcji muzycznej.

W drugiej połowie lat 80’ był dyrektorem naczelnym Państwowej Filharmonii im. A. Malawskiego w Rzeszowie. W 1989 roku rozpoczął pracę w Oddziale TVP w Rzeszowie, zajmując się tematyką kulturalną, w szczególności muzyczną. Przez 7 lat realizował cotygodniowy cykl programów muzycznych PROMOCJE MŁODYCH MUZYKÓW, w których prezentował najzdolniejszych uczniów szkół muzycznych Podkarpacia. Był autorem telewizyjnych magazynów kulturalnych, programów o muzycznych festiwalach i koncertach symfonicznych w Rzeszowie i w regionie. Jednocześnie jako jedyny dziennikarz w kraju, od 1992 roku systematycznie realizował cotygodniowy cykl programów SPOTKANIE Z FOLKLOREM oraz od kilku lat cykl MAPA FOLKLORU PODKARPACIA prezentujący polski i regionalny folklor.

Nie przerwał tej działalności po przejściu na emeryturę.
Za tę działalność regionalisty i promotora folkloru otrzymał prestiżową nagrodę im. Oskara Kolberga i dwukrotnie regionalne nagrody im. F. Kotuli. Okresowo sprawował pieczę muzyczną nad zespołami pieśni i tańca BANDOSKA, RZECHY oraz OSTROWIACY.

Był również członkiem grupy ekspertów międzynarodowego stowarzyszenia folklorystycznego C.I.O.F.F. Od lat zasiadał w różnych gremiach jurorów, międzynarodowych, ogólnopolskich oraz regionalnych muzycznych festiwali, konkursów i przeglądów, w tym i organizowanych przez GCKSiR w Świlczy z/s. w Trzcianie. Był członkiem zarządu Rzeszowskiego Towarzystwa Muzycznego, a także koncertującym muzykiem uprawiającym muzykę jazzową. Za swoją wszechstronną, skupioną na regionie Polski południowo-wschodniej działalność na rzecz kultury, otrzymał Nagrodę Marszałka Województwa Podkarpackiego, Nagrodę Miasta Rzeszowa (2001 r.), nagrodę ALIANZ w dziedzinie Kultura-Nauka-Media oraz wysokie odznaczenia państwowe.

W maju 2009 r. otrzymał Srebrny Medal "ZASŁUŻONY KULTURZE GLORIA ARTIS". W czerwcu 2010 roku ukazała się książka autorstwa Jerzego Dyni RZESZÓW z MOJEJ LOŻY", będąca zbiorem felietonów, jakie ukazały się w ciągu 8 lat na łamach społeczno-kulturalnego miesięcznika ECHO RZESZOWA. Działalność tę prowadził do końca życia /listopadowy z r. 2020 numer Echa Rzeszowa ma 3 artykuły Jego autorstwa./ Dzięki staraniom Towarzystwa Przyjaciół Rzeszowa w 2012 roku ukazał się opracowany przez Jerzego Dynię zbiór “Zakochani w Rzeszowie”. Zawiera on nuty i teksty piosenek o mieście Rzeszowie. Jest również autorem wydanego w roku 2015 staraniem Polskiej Sekcji C.I.O.F.F. w Warszawie zbioru melodii ludowych MUZYKA WIEJSKICH KAPEL z PODKARPACIA.

Trwały dorobek. Współpraca kulturalna z gminą Świlcza.
„Wszystko, co wyrosło z ludu, z wiejskiej chaty jest w kulturze wiecznotrwałe i nigdy wartości nie straci.” [...]

To dzięki niezwykłej pracowitości śp. Jerzego Dyni, połączonej z ogromną pasją kreowania, nowatorskim wizjonerstwem i umiłowaniem folkloru możemy po dziś dzień podziwiać rzeszowski i polski folklor.

Jeszcze nie tak dawno, bo w połowie października br. z okazji 36. Ogólnopolskiego Konkursu Tradycyjnego Tańca Ludowego, którego był corocznym gościem, obserwatorem i reporterem - gościł red. J. Dynia u dyr. Adama Majki w Gminnym Centrum Kultury Sportu i Rekreacji w Świlczy z/s. w Trzcianie.

Jak relacjonował dyr. Majka - rozmowy dotyczyły nowych pomysłów na współczesne, nowatorskie sposoby dokumentowania i rozpowszechniania już zgromadzonych zasobów archiwistycznych i dalsze ich ubogacanie. - Stało się, jednak inaczej. ! Pozostał żal i cisza...

„Minuta ciszy po umarłych - czasem do późnej nocy trwa!..." /W Szymborska/

Śmiem twierdzić, z autopsji, że ze szczególną atencją odnosił się p. J. Dynia do wszystkich ludowych muzyków w gminie Świlcza, a zwłaszcza zawsze podkreślał i pisał oraz nagrywał trzciańskie zespoły folklorystyczne. Podkreślał także zasługi śp. prof. Józefa Dziedzica w organizacji powojennego szkolnictwa muzycznego w Rzeszowie. Podkreślał Jego ogromne zasługi w dziedzinie promowania i uchronienia od niepamięci folkloru muzycznego i tanecznego, prowadząc przez wiele lat wraz z małżonką śp. Marią Dziedzic - Regionalny Zespół Pieśni i Tańca.

Piotr Gliński, Wiceprezes Rady Ministrów, Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu, składając kondolencje Rodzinie i Bliskim Zmarłego na łamach Gazety Polskiej codziennie” napisał: Z żalem przyjąłem wiadomość o śmierci ŚP. Jerzego Dyni, muzyka, dziennikarza i popularyzatora tradycyjnej muzyki ludowej, uhonorowanego Nagrodą im, Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej”.

Kultura ludowa stanowiącą niemal całokształt twórczej działalności artystycznej wydaje się ulotna, jednak dorobek red. Jerzego Dyni utrwalony na kliszach, taśmach filmowych i dźwiękowych, krążkach i płytach będzie budził zachwyt podczas kolejnych koncertów i występów.

Pamięć o tym, szczególnie oddanym kulturze polskiej Artyście, pozostanie w sercach Jego uczniów, całego środowiska oraz odtwórców i publiczności Cześć Jego pamięci!

 
Zofia Dziedzic

____________________________________________________

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć, aby wrócić wspomnieniami do współpracy z Jerzym Dynią...


Drukuj   E-mail